Benchmarks

প্ৰদান কৰা বিবাদিত ৰায় আৰু আদেশ বাতিল কৰিব লাগে আৰু এই গোচৰত আপীলকাৰীয়ে সন্দেহৰ লাভালাভৰ ভিত্তিত খালাচ পাব লাগে।

১৬) বিকল্প দাখিল হিচাপে দাস ডাঙৰীয়াই যুক্তি দিছে যে গোচৰৰ নথিত উপলব্ধ সাক্ষ্য প্রমাণে সূচায় যে মৃত ব্যক্তিজন অভ্যাসগত মদ্যপায়ী আছিল আৰু তেওঁ নিয়মিতভাৱে কেৱল নিজৰ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ মানুহৰ লগতে নহয় পত্নীৰ সৈতেও কাজিয়া কৰিছিল। এনে কাজিয়াৰ বাবেই আপীলকাৰীয়ে আত্মনিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাইছিল আৰু মৃতকৰ দ্বাৰা উচটনি দিয়াত তেওঁক আক্ৰমণ কৰিছিল। দাস ডাঙৰীয়াই দাবী কৰে যে এই গোচৰত কোনো প্রি-মেডিটেচন (অপৰাধটো পুৰ্ব্ব পৰিকল্পিত নহয়) নাই আৰু আপীলকাৰীয়েও পৰিস্থিতিৰ কোনো অযথা সুবিধা লোৱা নাই। তেনেদৰে আমি বিবেচনা কৰোঁ যে আপীলকাৰীৰ দোষী সাব্যস্ত হোৱাটো আইপিচিৰ ধাৰা ৩০৪ দ্বিতীয় খণ্ডৰ অধীনত এক দোষ হিচাপে ৰূপান্তৰিত কৰাৰ যোগ্য আৰু কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি সংশ্লিষ্টভাৱে হ্ৰাস কৰা হ'ব। দাস ডাঙৰীয়াই লগতে দাখিল কৰিছে যে ঘটনাৰ সময়ত আপীলকাৰীৰ নাবালক পুত্ৰৰ বয়স প্রায় ১০ বছৰ আৰু কন্যাৰ বয়স প্রায় ৬ বছৰ আছিল। গোচৰৰ তথ্য আৰু পৰিস্থিতিৰ লগতে তেওঁৰ নাবালক সন্তানৰ ভৱিষ্যতৰ কথা বিবেচনা কৰি আপীলকাৰীক আইনৰ অধীনত অনুমোদিত নূন্যতম শাস্তি প্রদান কৰা হওক। ওপৰৰ যুক্তিৰ সমৰ্থনত দাস ডাঙৰীয়াই এই আদালতে শ্রীমতী সুলজিনা ধন বনাম অসম চৰকাৰ আৰু অন্য এজন ২০১৮ চনৰ এচ চি চি গোচৰত দিয়া সিদ্ধান্তৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছে।

১৭) ওপৰৰ যুক্তিৰ উত্তৰ দি বিজ্ঞ লোক অধিবক্তা, অসমে দাখিল কৰিছে যে সাক্ষ্যত উপলব্ধ প্রমাণে এইটো প্রতীয়মান কৰে যে মৃতকৰ ঘৰত ঘটনা সংঘটিত হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো সন্দেহৰ অৱকাশ নাই আৰু আপীলকাৰীৰ বাহিৰে সেই সময়ত ঘৰৰ ভিতৰত আন কোনো প্রাপ্তবয়স্ক সদস্য উপস্থিত নাছিল। গতিকে এইটো স্পষ্ট যে আপীলকাৰীৰ বাহিৰে আন কোনোৱেই তেওঁৰ স্বামীক মাৰাত্মকভাৱে আক্ৰমণ কৰি আঘাত কৰা নাছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল। ফুকন ডাঙৰীয়াই অৱশ্য