Talk to Sales Benchmarks
View scores and output across OCR models spanning many document categories.
Want to run these evals on your own documents?
Talk to Sales
وزارتخانه های محیط زیست در سراسر جهان. این برنامه تلاش می کند تا اطمینان حاصل کند که تمامی نهادهای همکار به طوری مقتضی مسایل زیست محیطی را در عرضه و ارایه محصولات و خدمات بگنجانند. همکاری یونپ بیشتر به طور خاص در تبلیغات، صنایع مالی، صنایع خرد و عوامل کلیدی در ترویج و ارتقاء مصرف پایدار متمرکز است. (طاهری، ۱۳۷۹). یونپ موفقیت چندانی در توسعه فرآیندهای مدیریت منسجم و هماهنگ سیاسی بدست نیاورده است. حتی موفق به شناسایی این فرآیندها نیز نشده است. با این حال برای ارایه بهترین شیوه ها و روش ها و به عنوان یک محک سازمانی در اجرا و پیاده سازی بسیاری از کنوانسیون های بزرگ زیست محیطی نیز شکست خورده است. این فقدان توانمندی باعث تداوم پراکندی حاکمیت زیست محیطی گردیده است. ۴
ب- تسهیلات جهانی محیط زیست GEF
تسهیلات جهانی محیط زیست به عنوان اولین نهاد مالی مختص محیط زیست در سطح جهانی (۳۷) و مکانیزمی برای حمایت کشورهای توسعه یافته از پروژه های زیست محیطی کشورهای در حال توسعه (۳۸) در قالب کنوانسیون های پایه گذاری شده در کنفراس ریو در سال ۱۹۹۱ ایجاد گردید. تمرکز این نهاد به پروژه های سود آوری مانند پروژه های لایه ازون انتقادات فراوانی را به دنبال داشته است. ۵
پ- بانک جهانی World Bank
بانک جهانی به طور غیر مستقیم حاکمیت بین المللی زیست محیطی را از طریق GEF تحت تأثیر قرار می دهد. مأموریت بانک جهانی در حاکمیت زیست محیطی به اندازه کافی لحاظ نشده هر چند که در مأموریت این نهاد پیش بینی لازم گردیده است. با این حال ۵ تا ۱۰٪ درصد از منابع مالی خود را به پروژه های زیست محیطی اختصاص می دهد (حسینی، ۱۳۹۱). نحوه اقدام این بانک با در نظر داشتن سود بیشتر و سرمایه گذاری در بخش های سودآور زیست محیطی موجبات اختلال روند حاکمیت زیست محیطی را ایجاد کرده و انتقادات فراوانی را به دنبال داشته است با این حال به دنبال مشروعیت و اثر بخشی خود می باشد. ۶
۶ - UNEP Governing Council/GMEF 2007.
۷ - Lydia Swart and Esteiie Oerrt.2011
۸ - Marschinski, Behrle(2006).
فصلنامه علمی محیط زیست شماره ۵۶ / سال ۱۳۹۲
کشورها بر سرنوشت خویش را زیر سوال برده است، از سوی دیگر، نحوه مقابله با این معضلات به گونه ای است که بر دامنه اختیارات کشورها برای حضور هر چه بیشتر در عرصه اجتماعی خویش و نقش حاکمیت آنها افزوده است. به عبارت دیگر حاکمیت محیط زیست به عنوان یک ایده آل در حال ظهور است. ۲ لیکن مشکل اساسی موجود در این زمینه چگونگی مشارکت دولتها در اعمال این نوع حاکمیت است. موضع گیریهای متفاوت کشورها در قبال چشم اندازهای زیست محیطی جهان از جمله کشورهای شمال که امکان نفوذ و هدایت بودجه های بین المللی و سرعت بخشیدن به فرآیندهای مختلف را دارند خود یک منبع نگرانی است. به طور مثال امتناع ایالات متحده آمریکا نسبت به تصویب توافق عمده در دولتهای اخیر (کلینتون و جرج دبیلوبوش) و در نتیجه تنشهای ایجاد شده با اروپا و ژاپن و اعتراض کشورهای جنوب می تواند تاثیر قابل توجهی در روند حاکمیت بین المللی زیست محیطی داشته باشد. از آنجا که این نوع کشورها کمک کنندگان اصلی به نهادهای بین المللی و دیکته کننده سیاستهای آنها می باشند. امتناع کشوری چون آمریکا از تعهدات بین المللی زیست محیطی عواقب فاجعه باری را در اعتبار و استفاده از سیاستهای حاکمیت زیست محیطی و سیاستهای ابداع شده از سوی سایر کشورهای شمال را از دست می دهد و مشروعیت این کشورها در میان کشورهای جنوب به عنوان دریافت کننده کمک های زیست محیطی به دلیل فقدان همکاری و هماهنگی در میان کشورهای کمک کننده از بین رفته و خطر ابتلا به عدم همکاری بین نهادها و همچنین تعلیق کمک ها را به دنبال خواهد داشت. این امر در مورد کنوانسیون تنوع زیستی و پروتکل کیوتو و همچنین سازمان عمران ملل متحد کاملاً مشهود است.
۲-۴- سازمانهای بین المللی
الف- برنامه محیط زیست ملل متحد (یونپ)
برنامه محیط زیست ملل متحد به وضوح یک مؤسسه برای محک مدیریت جهانی محیط زیست است، اما این برنامه موفقیتهای را داشته است اقدام مؤثر یونپ در دو حوزه کلیدی بوده است، به عنوان یک بدنه ناظر و مشاور برای توسعه موافقت نامه های زیست محیطی و همچنین تقویت ظرفیت های نهادی
3-UNFCCC Conference in Copenhagen 2009
۳۶