Ἦχος πλ. Α', ἣ Πα

Με γα λυ νει η ψυ χη μου τον Κυ ρι ον και η γαλ λι α σε
το πνευ μα μου ε πι τω Θε ω ω τω Σω τη ρι μου

Ο τι ε πε βλε ψεν ε πι την τα πει νω σιν της δου λης αυ του
ι δου γαρ α πο του νυν μα κα ρι ου σι με πα σαι αι γε νε αι

Ο τι ε ποι η σε μοι με γα λει α ο Δυ να τος και α γι
ον το ο νο μα αυ του και το ε λε ος αυ του εις γε νε
αν και γε νε αν τοις φο βου με νοις αυ τον

Ε ποι η σε κρα τος εν βρα χι ο νι αυ του δι ε σκορ πι σεν
υ πε ρη φα νους δι α νοι α καρ δι ας αυ των

Κα θει λε δυ να στας α πο θρο νων και υ ψω σε τα πει νους πει νων
τας ε νε πλη σεν α γα θων και πλου τουν τας ε ξα πε στει λε κε νους

Αν τε λα βε το Ι σρα ηλ παι δος αυ του μνη σθη ναι ε λε ους
κα θως ε λα λη σε προς τους πα τε ρας η μων τω Α βρα αμ
και τω σπερ μα τι αυ του ε ως αι ω νος