Статя 2. – Обязательства

1. Каждый участник обязує ся тримати положеня части II ґу вшиткым регіоналным языкам вадь языкам меншин на котрых говорять на ёго теріторії и котрі соотвітствувуть опредїленю статї 1.

2. Позад статі 3 в удношеню каждого языка, што указаный при ратіфікації, приятї вадь одобренї, каждый участник обязує ся хосновати мінімум тридцять пять пунктув вадь пудпунктув, выбраных из положень части III Харты, хоснувучи мінімум по три выбранї из статї 8 и 12, и по єдному, выбраному из статї 9, 10, 11 и 13.

Статя 3. – Практичнї міры

1. Кажда держава, што ся договорять, опредїлять у властному документї за ратіфікацію приятя вадь одобреня каждый регіоналный язык вадь язык меншины авадь офіціалный язык, котрый менше хоснує ся на ушиткуй вадь на части ёго теріторії, гу котрому ся примінявуть пункты, выбранї послї статї 2, пункта 2.

2. Каждый участник годен пузднїше дати знати Генералному тайникови, што вун соглашає ся из обязателствами, што вутікавуть из положеня того пункта Харты, котрый не быв указаный у ёго документови за ратіфікацію, приятї вадь одобренї, авадь про вто, што пункт 1 сёї статї буде ним хосновати ся ґу иншакым регіоналным языкам вадь языкам меншин авадь ґу иншым офіціалным языкам, котрі у меншуй мірї хоснувуть ся на усюй вадь на части ёго терірорії.

3. Обязателства, котрі суть у пережому пунктови, розпозїровуть ся, ги неуддорвима часть ратіфікації, приятя вадь одобреня и мавуть ипен тоту же силу уд дня обявленя за них.

Статя 4. – Существуючі режимы охраны

1. Нич из сёї Харты не може розуміти ся, ги ограниченя вадь нарушеня прав чоловіка, гарантованых Европськов конвенціёв про права чоловіка.

2. Положеня сёї Харты не годнї ограничовати май благоприятнї про меншинства положеня, котрі тычуть ся статуса регіоналных вадь меншиновых языкув вадь правового режима личности, и удносять ся ґу меншинствам, котрі годнї существовати у участника вадь содержать ся у соотвітствуючых двосторонїх и многосторонїх соглашенях.

Статя 5. – Существуючі обязателства

Нич из сёї Харты не годно обясняти ся, ги пудрозуміваюче ся право гу участи у такуй діятельности вадь осуществляти такі діятелства, котрі перечать цілём Устава ООН вадь иншым обязательствам межинародного права, прінціпови суверенітета и теріторіалнуй єдности держав.

Статя 6. – Інформація

Каждый участник обязує ся слідковати за тым, обы заинтересовані власти, організації и личности были інформовані за права и обязательства, што поставлені сёв Хартов.

ЧАСТЬ ІІ.

ЦЇЛЇ И ПРІНЦІПЫ, КОТРІ МУСЯТЬ ДОТРИМОВАТИ СЯ УДПОВІДНО ҐУ ПУНКТОВИ 1 СТАТЇ 2.

Статя 7. – Цїлї и прінціпы

1. Каждый участник будує свою політику, законодавство и практику у одношеню ґу регіоналным языкам вадь языкам меншин на теріторіях, де тоты языкы хоснувуть ся и у соотвітствії из положенём каждого языка, основуючи ся на такых цілёх и прінціпох:

а) признаня регіоналных языкув вадь языкув меншин, ги способ удображеня культурного богатства;