عزت نفس با سلامت روانی در زنان مجرد و متاهل / کیومرث بشلیده و همکاران

روش

جامعه‌ی آماری و روش نمونه‌گیری

جامعه‌ی آماری شامل کلیه‌ی معلمان زن دوره‌ی راهنمایی شهرستان شادگان می‌باشد که از میان آنان به شیوه‌ی تصادفی چند مرحله‌ای یک نمونه‌ی ۱۲۰ نفری انتخاب شدند.

ابزار پژوهش

در این پژوهش از سه مقیاس به شرح زیر استفاده گردید:

الف: مقیاس عزت نفس روزنبرگ: مقیاس عزّت نفس روزنبرگ – که نمره‌ی آن بر یک

پیوستار تک‌بعدی از کمترین تا بیشترین میزان عزت نفس قرار دارد – به صورت از سوی پژوهشگران استفاده شده است (گرینبرگر ^۱ و همکاران، ۲۰۰۳). ساختار عاملی تجربی یا واقعی این مقیاس در سی سال گذشته در معرض مطالعه و نقد و بررسی‌های فراوانی قرار گرفته است. تعدادی از پژوهشگران با انجام تحلیل عوامل بر ۱۰ ماده این مقیاس پیشنهاد یک ساختار دو بعدی، متشکل از تصوّر مثبت و منفی از خود را مطرح کرده‌اند (بچمن و اومالی ^۲ ، ۱۹۸۶؛ گلداسمیت ۱۹۸۶). در این پژوهش‌ها، پنج ماده‌ی مثبت این مقیاس از جمله «من احساس می‌کنم تعدادی ویژگی خوب در من وجود دارد» بر روی عاملی که عزت نفس مثبت، خودارزشمندی یا ارزنده سازی را اندازه می‌گیرد، بار می‌گذارند؛ در صورتی که پنج ماده‌ی منفی مقیاس مانند «گاهی اوقات احساس می‌کنم اصلاً آدم خوبی نیستم» بر روی یک عامل مجزای دیگر – که عزت نفس منفی یا نارزنده‌سازی شخصی را اندازه می‌گیرد – بار تولید می‌کنند. به طور کلی، اعتبار سازه و پایایی این مقیاس در پژوهش‌های مختلف تأیید شده است (گرینبرگر، چن، دیمیترویا، و فاروجیا ^۳ ، ۲۰۰۳). در پژوهش حاضر ضرایب آلفای کرونباخ برای کل مقیاس، بعد خود نارزنده‌سازی و خودارزنده‌سازی به ترتیب برابر با ۰/۸۷، ۰/۶۷ و ۰/۷۵ به دست آمد که رضایت بخش می‌باشند.

1 - Greenberger

2 - Betchman & Omally

3 - Greenberger, Chen, Dmitrieva, & Farruggia

۸۸